Skip to content

Marc Dullaert opent Kanzklas voor kinderen met meervoudige beperking

04/10/2017

Voormalig Kinderombudsman Marc Dullaert opent op 16 oktober 2017 de Kanzklas voor kinderen met een (meervoudige) beperking. De Kanzklas is een initiatief van Christiaan Kwint en Marieke Bol, zelf ouders van een negenjarige gehandicapte zoon. Met steun van Stichting De Blauwe Loper en het samenwerkingsverband Passend Primair Onderwijs NoordKennemerland (PPO-NK) krijgen deze kinderen een combinatie van zorg en onderwijs op een ‘gewone’ basisschool, de Montessorischool Heerhugowaard. Nieuw is dat de kinderen nu ‘officieel’ onderwijs krijgen en onder de leerplicht vallen. De opening vindt plaats vanaf 14.30 uur op de Montessorischool, Smaragd 32, Heerhugowaard.

Stichting KanZ is een stichting die zich al jaren inzet voor kinderen met een (meervoudige) beperking. Zij doet dit o.a. door het aanbieden van volledig verzorgde logeerweekenden en via de zogenaamde Samen naar Schoolklas. Tot nu toe werden deze klassen echter betaald vanuit zorggelden. Dat biedt echter te weinig ruimte om lesmateriaal, een bevoegde leerkracht of de huur van een schoolgebouw te financieren.
“Het recht op onderwijs en op een leven lang leren geldt ook deze kinderen”, zegt oprichter Christiaan Kwint. “Zij worden door de samenleving vaak achtergesteld voor wat betreft hun ontwikkelingsmogelijkheden. De betreffende kinderen hadden tot voor kort een ontheffing voor de leerplicht en belanden thuis of in de kinderdagbesteding. Nu kunnen ouders hun kind formeel inschrijven op een gewone basisschool in de wijk. Emotioneel doet dat iets met ouders”.

Ook voor het samenwerkingsverband PPO-NK is thuiszitten geen optie: “Het is belangrijk dat kinderen met (meervoudige) beperking een stimulerende leeromgeving wordt geboden: “perspectief voor elk kind”, aldus directeur Astrid Ottenheym. ”We maken één kindplan met een zorg- en een onderwijsdeel en eigen leerlijnen. Groot voordeel voor ouders is dat wij de leerkrachten, het lesmateriaal en de huur van het lokaal voor een deel financieren. De ouders houden daarmee zorgbudget over die ze nu kunnen inzetten voor daadwerkelijke zorg. Samen leren leven gebeurt hier”.

Momenteel zijn er in Nederland zo’n 20 bijzondere schoolklassen voor kinderen met een (meervoudige) beperking die in een eigen aangepast lokaal les krijgen binnen een gewone school. Deze worden echter niet vanuit onderwijsgelden betaald. De Stichting Kanz is nu de eerste school in Nederland met een officiële onderwijserkenning. Het schooljaar is gestart met vijf kinderen in de leeftijd van 4 – 14 jaar. Christiaan Kwint: “Onderling contact tussen leerlingen met en zonder handicap is een essentieel onderdeel van het onderwijsprogramma. Ze komen bij elkaar in de klas, spelen en lezen samen en gaan samen naar de sportdag en/of de viering van Sinterklaas. Zo leren de basisschoolleerlingen óók van de kinderen met een beperking. Het maakt hen behulpzaam en verdraagzaam. Ze realiseren zich dat ieder kind erbij hoort.”

Advertenties

KanZklas nu officieel onderwijs

24/07/2017

De Samen naar School klas van Stichting KanZ in Heerhugowaard zet een belangrijke stap. Twee jaar na de oprichting van deze klas worden de kinderen met meervoudige beperkingen formeel ingeschreven als leerling op de Montessorischool in Heerhugowaard, waarmee tot dusver informeel werd samengewerkt. De Samen naar School Klas wordt nu een vast onderdeel van deze school.

Een Samen naar School klas is een klas voor kinderen met een meervoudige beperking binnen een reguliere school. De kinderen sluiten zo veel mogelijk aan bij de activiteiten van de school. Daarnaast krijgen ze onderwijs, zorg en ondersteuning in hun eigen, aangepaste lokaal. Hoewel in de klassen vaak onderwijs wordt gegeven door geschoolde leerkrachten volgens officiële leerlijnen, worden de klassen door de overheid niet erkend als onderwijs. Daardoor zijn ze genoodzaakt een aparte stichting te vormen binnen de school. Ze worden grotendeels betaald uit het zorgbudget van de kinderen, die zijn vrijgesteld van leerplicht en daardoor geen aanspraak kunnen maken op onderwijsbudget.

Dat gaat bij Stichting KanZ nu veranderen. Door unieke afspraken met het samenwerkingsverband en de school, wordt de klas hier formeel erkend binnen het onderwijssysteem. Die stap betekent veel. De kinderen krijgen nu officieel onderwijs, worden weer gewoon leerplichtig en hoeven voor hun scholing geen aanspraak meer te maken op hun zorgbudget. Hiermee is een nieuwe mogelijkheid gecreëerd voor kinderen met een meervoudige beperking om onderwijs te volgen. ‘Van onderaf’ en buiten het officiële overheidsbeleid om, want Samen naar School is een particulier initiatief.

De meeste klassen zijn opgericht door ouders die willen dat hun kind onderwijs krijgt op de school in de buurt, samen met broertjes, zusjes en buurtgenootjes zonder beperking. Ze worden daarbij gesteund door NSGK. Ook andere Samen naar School klassen willen graag de stap zetten naar formele samenwerking met het samenwerkingsverband.

Column over KanZ in relatiemagazine NJI

29/10/2016

Systeemdenkers

31/03/2016

Gistermiddag weer eens geconfronteerd met de systeemdenkers van het onderwijs. We waren op het ministerie van OCW uitgenodigd om te praten over onderwijserkenning en dus ook een stukje financiering voor de Samen naar Schoolklassen. Waar de staatssecretaris vorig maand nog zei dat “het niet de vraag is óf, maar hóe de samen naar schoolklassen gefinancierd gaan worden via onderwijs” ging het bij ons overleg er vooral over hoe wij binnen het huidige systeem passen en dat we vooral niet moeten denken dat de wet gaat worden aangepast of dat wij een speciale status zouden krijgen.Sander Dekker was zelf niet bij het gesprek aanwezig en liet deze systeemduiding vooral aan zijn ambtenaren over.

Kort gezegd zijn er twee opties. 1. We schrijven onze leerlingen in bij de reguliere basisschool en dragen ons personeel over of 2. We worden een nevenvestiging van het speciaal onderwijs.

In beide gevallen wordt er totaal voorbij gegaan aan de reden waarom ouders zelf deze klassen starten. Als passend onderwijs of speciaal onderwijs het beste vehikel is, waarom zijn deze klassen er niet al lang? 

Juist de kleinschaligheid zorgt voor een hoge bezettingsgraad (bijna een-op-een begeleiding) en vrijwel geen overhead. 

Maar nee, van OCW moet juist die kerstboom weer zoveel mogelijk worden opgetuigd zodat onze leerlingen ook kunnen betalen voor een directeur met een salaris waar Balkenende jaloers op zou zijn. Door het schuiven met formatie lopen we dan ook nog het risico dat de groepen groter worden met minder begeleiders, dus aandacht. Precies hetgeen waar onze leerlingen het meest bij gebaat zijn.

Er lijkt nauwelijks behoefte aan vernieuwing in het onderwijs, maar we moeten vooral het systeem in stand houden. Daarbij vond men het eigenlijk ook helemaal niet zo erg dat onze leerlingen een ontheffing van de leerplicht hebben om passender onderwijs te krijgen dan op een andere school.

Maar goed, dit was het eerste gesprek en we weten nu waar we staan. Er blijft dus nog een strijd te voeren.

  

Brief aan Welzorg

31/12/2015

Zou in 2016 dan eindelijk, acht maanden na de aanvraag, de rolstoel voor Kamil worden geleverd? Mijn vrouw schreef deze brief aan Welzorg:

Bij deze dien ik een officiële klacht in tegen Welzorg, naar aanleiding van het (niet) leveren van de rolstoel voor mijn zoon Kamil.
Begin mei 2015 is de rolstoel bij de gemeente Heerhugowaard aangevraagd en binnen een week hadden we de beschikking binnen en is er een afspraak voor een passing met jullie gepland. Deze passing verliep anders dan verwacht en Welzorg gaf de opdracht terug aan de leverancier van onze huidige rolstoel, HMC.  
Ook zij kwamen een passing doen en gaven aan dat er toch echt een nieuwe stoel moest komen. En dat de huidige stoel niet kon worden aangepast.De gemeente besloot toen om dat tóch via Welzorg te laten lopen.

Dit was nog voor de zomervakantie. Daarna hebben we weken lang helemaal niets gehoord. Tot ik ging bellen, want ik wilde nog doorgeven welke kleur de nieuwe stoel moest krijgen en welke spaakbeschermers erop moesten.
Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zeer onvriendelijke medewerker aan de telefoon die me vertelde dat ik helemaal niets te kiezen had en dat er een stoel uit depot geleverd zou worden. Toevallig (?) was die dag juist de bestelling gedaan voor een aantal aanpassingen…..

Een klacht bij de gemeente én via twitter leverde een kort telefoontje van Welzorg op. Zo was nu eenmaal de gang van zaken en daar moest ik het maar mee doen. (Inmiddels kreeg ik via social media het ene drama-verhaal na het andere over jullie, maar dat terzijde).
Op 29 september (we zijn dan inmiddels dus ruim 5 maanden verder) wordt dan eindelijk de ‘nieuwe’ rolstoel voor Kamil geleverd. We waren blij dat hij nu eindelijk geleverd werd en hebben dan ook niet heel goed gekeken, de monteur had ook maar 10 minuten.
Dit schreef ik de dag erna:

“Iets te vroeg gejuicht gisteren. De rolstoel van Kamil heeft nu na anderhalve dag: 

Lekke band
Loslatend stootrandje 

Afgebroken gesp…

Scheve rugleuning

En voor het goede is de zitting eigenlijk veel te breed.

Door de lekke band kunnen we dus niet rijden en door de afgebroken gesp komt het zitbroekje los. Levensgevaarlijk dus! Je moet er niet aan denken dat dit gebeurd terwijl hij achterin de auto zit…. (Zie foto)”

Dus maar weer bellen naar jullie…. Gelukkig hadden we de oude rolstoel nog anders waren we zwaar onthand geweest!
Na weer een paar weken opnieuw een passing en de oude stoel gelijk mee terug gegeven.
Het advies van de adviseur was (in iets minder concreet taalgebruik); “vraag maar een PGB aan bij de gemeente en regel het maar zelf, want wij kunnen het toch niet voor dat geld. Die nieuwe stoel kun je vergeten.”

Ik heb daarop weer contact gezocht met de gemeente en die waren “not amused”! Er is gekeken naar de snelste manier om tóch aan een nieuwe en passende stoel te komen en alle opties zijn onderzocht, maar uiteindelijk leek het toch het snelste te zijn om het via Welzorg te doen omdat jullie nu nog een contract hebben met de gemeente.
Een ding leverde het wél op, het werd toch een nieuwe stoel. Ik heb alle details doorgesproken en er zou direct worden besteld bij Veldink.

Gelukkig belde een medewerker van Veldink mij kort daarop met een aantal vragen. En weer bleek dat een aantal dingen niet goed doorgegeven en besteld waren. Ik heb dus zelf een lijstje gemaild naar Veldink en zij zouden het binnen een paar weken in orde maken. Dit was op 18 november 2015.

Ik ben daarna nogmaals gebeld en de rolstoel zou worden overgedragen aan Welzorg. Wij verwachten hem nu snel te ontvangen. Maar inmiddels waren we ook sceptisch, niet onterecht zo bleek. Want op 18 december wordt ik gebeld, na een mail aan jullie wanneer de rolstoel konden verwachten. Er was iets mis gegaan…. De rolstoel stond in het verkeerde depot en moest eerst naar het goede depot en dan nog worden gecontroleerd en dan, dan zou er zo snel mogelijk (zeg dat maar niet meer!) een afspraak worden gepland voor de levering. 

Inmiddels zijn we wéér twee weken verder en ik ben het meer dan spuugzat!

Dus bij deze een officiële klacht wegens slechte communicatie, zéér trage en niet correcte dienstverlening en ernstige nalatigheid. 
Deze mail gaat uiteraard ook in kopie naar de gemeente en misschien deel ik hem ook wel op andere kanalen. Ik ben niet zo snel geneigd tot dit soort acties, maar mijn grens is inmiddels meer dan bereikt!
En Kamil die wacht nog steeds op zijn nieuwe rolstoel…… Inmiddels al bijna 8! maanden!
(de rolstoel werd aangevraagd omdat zijn huidige stoel te klein was geworden….. )

In afwachting van uw reactie, maar vooral van de levering van de rolstoel.

Gebruikelijke zorg

02/12/2015

Kwart over vijf ging de “wekker” vanmorgen. “Het is jouw beurt”, zei mijn vrouw enigszins slaperig. Onder licht protest, stapte ik slaapdronken uit bed. Eigenlijk ben ik een avondmens. Op feestjes werd mij altijd verzocht of ik bij het weggaan de lichten uit wilde doen en ik kan rustig tot diep in de nacht allerlei vage programma’s op de televisie bekijken. 

Kamil wordt gewoon wakker wanneer hij vindt dat hij is uitgeslapen, zijn luier vol zit of hij zich niet lekker voelt. Van winter- en zomertijd trekt hij zich geen ene moer aan. Het betekent meestal nog vroeger uit bed. Gelukkig proberen mijn vrouw en ik het opstaan af te wisselen, zodat er een van ons beiden op een doordeweekse dag kan “uitslapen” tot 7 uur. Dan moeten broer en zus namelijk uit bed.

Benedengekomen, kijkt de hond me zelfs geirriteerd aan. Waarom stoort de baas me op dit tijdstip? Een blik op de keukenvloer leert me dat ik gisteravond vergeten ben de vuilniszak die in de keuken stond op te bergen. Mijn begrip voor de hond voor het storen neemt direct af. 

Toen mijn zoon in zijn stoel zat, met rijstwafel en kijkend naar BabyTV las ik een tweet van een moeder. “Ik zou graag wel weer eens een nachtje acht uur willen slapen”.  Dat zouden wij ook wel willen, dacht ik. Niet dat dat nooit gebeurd, hoor. Soms in het weekend, of als Kamil uit logeren is of tijdens een zeldzame vakantie. 

Op Facebook lees ik over een gemeente die steeds minder uren aan PGB toekent omdat zij vinden dat de meeste zorg voor de kinderen “gebruikelijke zorg” is. Uiteraard als diezelfde zorg vanuit een instelling met Zorg In Natura wordt geleverd en drie keer zo duur is, is het opeens geen gebruikelijke zorg meer. 

Ik gaap, neem een slok koffie en voel me trots dat ons kaartenhuis van de zorg rond Kamil nog staat en dat we daar grotendeels zelf de hand in hebben. En toch maak ik me ook meer zorgen dan gebruikelijk.

  

We zijn zelf maar een school begonnen voor Kamil

01/12/2015

In maart van dit jaar begon het opeens te spoken in passend onderwijsland. De financiering, die tot dusver geen probleem was, werd volgens de scholen onzeker en dat had te maken met de nieuwe wet op passend onderwijs. De Mytylschool waar Kamil toen op zat, gaf aan dat de kans er in zat dat zij in september moesten stoppen met cluster 3 onderwijs (de groep van Kamil).

We zijn met onze zoon naar de Tweede Kamer gegaan en daar hebben alle partijen uitgesproken dat ze het onderwijs voor de groep meervoudig gehandicapte kinderen heel belangrijk vinden. Wij besloten het niet meer af te wachten. We zijn zelf maar een school begonnen voor Kamil. En niet alleen voor hem, maar ook voor andere kinderen met een meervoudige beperking. Gewoon, op een gewone school, in een eigen klas, maar wel samen met de andere kinderen van de school. Die komen maar wat graag langs om bijvoorbeeld voor te lezen of te spelen.

De Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind (NSGK) bestaat 65 jaar en wil dit vieren door 20 van deze klassen te ondersteunen en mogelijk te maken. Van tevoren had niemand (alleen wij) gedacht dat het zou lukken, maar op 1 september opende onze “KanZ-klas” haar deuren. De montessorischool Heerhugowaard ontving ons met open armen en het NSGK zorgde er financieel voor dat wij ons lokaal konden inrichten.

Half december start het derde kindje in onze klas. Het gaat dus enorm goed. Maar………….. Wij zijn natuurlijk wel een school, maar officieel ook weer niet, omdat je dan aan zoveel regels moet voldoen dat dat in de korte tijd niet mogelijk was. Wij vallen onder de dagbesteding en krijgen dus, in tegenstelling tot mytylscholen, enkel financiering vanuit de zorg. Dit geld mag, terecht, enkel aan zorg worden besteed, waardoor we voor alle andere kosten (lokaalhuur, materialen, onderhoud, etc.) afhankelijk zijn van gulle gevers, donateurs en collecte. 

Ik wil jullie dan ook om een grote gunst (met een kleine moeite) vragen. Wij staan als goed doel bij Stichting Specsavers Steunt. Als we dat “winnen” zamelt Specsavers Heerhugowaard voor ons een jaar lang geld in. Geld waarmee we onder andere spelmaterialen kunnen aanschaffen en zorgen dat ons project blijft draaien. Tot 7 december kan er worden gestemd. Dit kan via een mailadres, maar ook via Facebook. Willen jullie Stichting KanZ helpen en iedere dag (t/m 7 december) op ons stemmen? Druk op de link hieronder. Dank!

http://stichtingspecsaverssteunt.specsavers.nl/heerhugowaard/sticiting-kanz_28781/stemmen/