“Ik neem nog even lekker een kaasplankje”
(NHD 9 januari 2010)”De politiek moet meer naar de burgers”. Dat is al jaren het meerst geuite standaardzinnetje van raadsleden en zo. Maar zou dat nou fijn zijn voor die niets vermoedende burgers? De dames en heren schuwen tenslotte geen middel om over de drempel te komen. Ze twitteren bijvoorbeeld nogal. Voor wie het niet weet: twitteren is dat je de wereld de hele dag laat weten wat je aan het doen bent, of wat er door je hoofd gaat. In Heerhugowaard zijn wethouder Christiaan Kwint, en de fractieleiders van Groenlinks en de PvdA, René Schoemaker en Annette Valent, fervente twitteraars.
Dat zal dan dus wel over politiek gaan, zul je denken. Berichtjes van het kaliber: stem op mij.
Eh…nou,soms. “Ik heb handdoeken uitgedeeld bij de Nieuwjaarsduik”, twittert Annette Valent. Kun je nog zien als: “Kijk, ik kom onder de burgers”. Dat is al lastiger bij: “Best een eng gevoel, als bij het wergrijden de auto opzij ipv naar voren gaat.” Zou je nog kunnen zien als kritiek op het strooibeleid van de gemeente. Maar hoe zet dat met: “Oeps, uit een pak Koopmans oliebollenmix komen veel minder bollen!” Toont zich hier een goedgelovig karakter dat zich al eenvoudig bij de neus laat nemen door meneer Koopmans, laat staan door een gisse wethouder?
En dan die wethouder zelf. Van hem leren we dat het goed twitteren is voor het slapen gaan. “Ik neem nog even lekker een kaasplankje”, twittert Kwint ‘s avonds laat. “Ik ga zo kijken naar Whale Wars op Discovery en als daar niks aan is naar NOVA”. En ook het voor de burgers zo geruststellende “Ik ga slapen. Truste allemaal” is toch mooi om mee te maken.
Nee, dan René Schoemaker. Niks oliebollen. “Heerhugowaardse Onafhankelijke Partij start campagne met volksverlakkerij”, zo moppertwittert hij. “Zal deze politieke misstanden even aanpakken in een bijtend blogje. ” Kijk dat is politiek bij de burgers brengen. Maar ik weet niet hoe het u vergaat, maar ergens blijven dat kaasplankje en die slippende auto toch beter hangen in het geheugen. Met andere woorden: Ga zo door politici. Wij willen alles weten over uw eetgewoonten, uw privéleven en uw huiselijke besognes. Niet de politiek, maar de politici bij de burgers brengen.
